Czy programistom na B2B przysługuje „ulga podatkowa dla 26 latków”?

„Ulga dla 26 latków” nie obejmuje osób na umowach cywilnoprawnych, wykonujących pracę twórczą, w tym samozatrudnionych programistów, nawet jeżeli nie przekroczyli 26. roku życia.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r., wolne od podatku dochodowego są przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 w/w ustawy, otrzymane przez podatnika do ukończenia 26 roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Zwolnienie to ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Podmiotowy dlatego, że jest adresowane do podatników podatku dochodowego, którzy nie ukończyli 26 roku życia. Przedmiotowy dlatego, że nie wszystkie przychody mogą korzystać ze zwolnienia. Ze zwolnienia skorzystają jedynie przychody osiągnięte ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz umów zlecenia.

Niestety, ale interpretacje organów podatkowych wskazują jednoznacznie, że przychody z twórczej pracy samozatrudnionych programistów nie kwalifikują się jako przychody uzyskane w oparciu o którąkolwiek z wymienionych wyżej podstaw, niezależnie od rodzaju cywilnoprawnej umowy łączącej taką osobę z software house’m. Do wynagrodzeń programistów B2B zwykle w całości, albo w znacznej części, zastosowanie mają szczególne reguły dotyczące ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu, przewidziane dla osób wykonujących czynności o charakterze twórczym, tzw. podwyższone 50% koszty uzyskania przychodu.

Okazuje się więc, że programista B2B wskazując w PIT, co do całości, albo części przychodu podwyższone koszty uzyskania, nie może, co do tego samego przychodu, albo co do tej samej części przychodu, skorzystać z „ulgi dla 26 latków”. Tak wypełnionej deklaracji Urząd Skarbowy nie zaakceptuje. Dla Urzędu Skarbowego wskazanie w PIT, że 100% przychodu korzysta z podwyższonych kosztów (co w określonej sytuacji może być prawnie dopuszczalne), jest równoznaczne z potwierdzeniem, że całość prac wykonanych na podstawie umowy, czy to będzie np. umowa zlecenia, umowa o świadczenie usług, umowa o dzieło, zostanie rozliczona, jako przychód z praw majątkowych (np. z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych), a nie jako przychód np. ze świadczenia usług. To z kolei oznacza, że nie zostanie spełniony podstawowy warunek skorzystania z „ulgi dla 26 latków”, zgodnie z którym: „wolne od podatku dochodowego są [tylko] przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz umów zlecenia”.

Konkludując, ustawodawca wykluczył z „ulgi dla 26 latków” osoby na umowach cywilnoprawnych, poniżej 26 roku życia, wykonujące pracę twórczą, w tym samozatrudnionych programistów, w takim zakresie, w jakim ich przychód korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.

Podstawa prawna: art. 10 ust. 1 pkt. 7, art. 13 pkt. 8 lit. a, art. 21 ust. 1 pkt 148, art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.), Interpretacja indywidualna z dnia 19 listopada 2019 r., sygn. 0112-KDIL3-2.4011.381.2019.1.DJ.

Photo by The New York Public Library on Unsplash

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.