Czy możemy zatrudnić cudzoziemca posiadającego kartę pobytu?

Jeżeli cudzoziemiec posiada zezwolenie na pobyt stały (co wynika z karty pobytu), zatrudnienie w oparciu o samą kartę pobytu jest dopuszczalne. W innych przypadkach najczęściej niezbędne będzie zezwolenie na zatrudnienie u konkretnego pracodawcy.

Niestety nie ma prostej odpowiedzi na tak zadane pytanie. Należałoby odpowiedzieć – nie zawsze. Kartę pobytu wydaje się cudzoziemcowi, któremu udzielono: zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, zgody na pobyt ze względów humanitarnych. Karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca oraz uprawnia go, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy.
Karta pobytu pełni więc przede wszystkim funkcję informacyjną względem organów, które kontrolują legalność pobytu, a nie zawsze stanowi potwierdzenie posiadania przez cudzoziemca określonych uprawnień. Adnotacje na karcie pobytu mogą okazać się niewystarczające, aby z całą pewnością stwierdzić, że cudzoziemiec może w Polsce legalnie pracować u danego pracodawcy. Dotyczy to przede wszystkim adnotacji na karcie pobytu: „dostęp do rynku pracy” (taka adnotacja może znaleźć się na odwrocie karty pobytu). Z kolei brak tej adnotacji niekoniecznie oznacza, że cudzoziemiec w Polsce nie może pracować.

Z adnotacji „dostęp do rynku pracy” wynika jedynie, że albo cudzoziemiec posiada zezwolenie na pracę (w jednym z typów jakie przewidział ustawodawca), albo z obowiązku posiadania takiego zezwolenia jest zwolniony. Cudzoziemiec jest uprawiony do wykonywania pracy w Polsce między innymi, gdy posiada zezwolenie na pracę lub jednolite zezwolenie na pobyt i pracę wydawane przez wojewodę. Zezwolenie na pracę nie jest natomiast wymagane między innymi, gdy cudzoziemiec posiada: status uchodźcy, zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zgodę na pobyt ze względów humanitarnych, jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub EOG, towarzyszy w Polsce cudzoziemcowi, jako członek rodziny. Zezwolenie nie jest także wymagane, gdy cudzoziemiec zostaje zatrudniony na podstawie oświadczenia pracodawcy zarejestrowanego w powiatowym (grodzkim) urzędzie pracy, w przypadku zatrudniania pracowników z Ukrainy, Rosji, Białorusi, Gruzji, Armenii, Mołdawii, na warunkach określonych w ustawie.

Jeśli więc z samej tylko karty pobytu wiemy, że cudzoziemiec na przykład posiada zezwolenie na pobyt stały, albo spełnia inne kryteria, których spełnienie oznacza (samo w sobie), że zezwolenie na pracę nie jest wymagane, cudzoziemca takiego można zatrudnić, bez spełnienia żadnych szczególnych dodatkowych wymogów, bazując jedynie na informacjach z karty pobytu. Jeśli jednak z karty pobytu nie wynika to jednoznacznie, na przykład wynika tylko, że cudzoziemiec posiada zezwolenie na pobyt czasowy, to choćby widniała na odwrocie karty adnotacja: „dostęp do rynku pracy”, nie unikniemy dalszych wyjaśnień od pracownika lub wręcz działań, jako pracodawca, w celu zalegalizowania pracy cudzoziemca w Polsce. O ile bowiem w przypadku jednolitego zezwolenia na pobyt i pracę stroną postępowania przed wojewodą jest cudzoziemiec, o tyle w przypadku zezwolenia na pracę, o takie zezwolenie występuje do właściwego wojewody pracodawca zamierzający zatrudnić pracownika. Legitymowanie się przez cudzoziemca w takim przypadku kartą pobytu, na pewno nie jest wystarczające, a legalizacja pracy będzie prawdopodobnie wymagana względem konkretnego zatrudnienia, konkretnego pracownika u konkretnego pracodawcy.

Podstawa prawna: art. 244 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 35 ze zm.), art. 87 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1482 ze zm.).

Photo by ConvertKit on Unsplash

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.